درد دل

در دل من هزار و یک درد است
در سر من هزار آشوب است
این دروغ مرا تو باور کن:
زندگی خوب و حالمان خوب است

کوچه پس کوچه های این شهرم
کوچه پس کوچه هایی از دردند
تو کجایی که بی تو محبوبم
خاطراتت کلافه ام کردند... :(
.
زیر باران قدم زدم دیشب
گریه کردم به حجم دلتنگی
شکوه ها کردم از تو پیش خدا
شکوه هایی از آن دل سنگی

گرچه میخواستم تو را اما
قسمتم از تو غصه و غم شد
عشق تو سهم من نبوده و نیست
سهم من از تو رنج و ماتم شد

با که گویم؟کسی نمی فهمد
که دگر یار من کنارم نیست
آنکه من بی قرار او بودم
رفته است و دگر قرارم نیست

می روم هرچه زود از این شهر
می روم تا شوی فراموشم...
در عزای دلی که پرپر شد
تا همشیه سیاه می پوشم

می روم، تا همیشه خواهد بود
در دل من امید دیدارت...
می روم تا همیشه خوش باشی
می روم من؛ خدا نگهدارت...

زندگی دوباره...